21 Haziran 2012 Perşembe

Gelin Ayakkabıları

Bu aralar ayakkabılarla bozmuş durumdayım. Sürekli gelin ayakkabıları bakıyorum, onu mu alsam bunu mu alsam derken, gidiyorum yine günlük ayakkabılar, sandaletler veya şık ama gelinlik altına giyilmeyecek ayakkabılar alıyorum.
Biri bana dur desin, getirsin önüme gelin ayakkabımı koysun, onu giyeyim.. Yoksa evimize bir vestiyer daha yaptırmak zorunda kalacağız..

19 Haziran 2012 Salı

Tiizee Oldum Ben..

Yoğun geçen haftasonundan sonra neler yazmayı planlamıştım aslında dün..
Cuma günü evimizde süper gelişmeler olmuştu mesela, cumartesi de bir alışveriş çılgınlığı yaşadık teyzoşumla. Kına ve düğün için alınması gereken bütün ıvır zıvırlarımızı halletmiştik. Dünkü postumda size bunların detaylarından bahsedecektim.
Hatta kına için alışveriş yaparken yeğenimin doğumu için aldığımızdan şekerleri de gösteririm size diyordum. En son kontrolde daha 10 gün deyince doktor rahat davranmaya başlamıştık. Hatta haftasonunu yine hep beraber Çeşme'de geçirdik. Gece Alaçatı'ya bir arkadaşımızın nişan kutlamasına gittik.
Pazar günü babalar günü vesilesiyle Sedenler İzmir'e erken döndüler Efe'nin babasına ziyarete gitmek için. Biz de oyalanıyorduk, keyif yapıyorduk evde falan. Sonra akşam gelen bir telefonla apar topar İzmir'e doğru yola çıktık. Meğer sancısı gelmiş, hastaneye gidiyorlarmış.
Neyse yoldayken ikinci gelen telefonla yanlış alarm olduğunu öğrendik. Bu yanlış alarm bizim için tatbikat gibi oldu. Efeler böyle bir durumda hastaneye nereden gireceklerini, kimle görüşeceklerini öğrendiler, biz de acil bir durum anında ne kadar süre içerisinde orada olabildiğimizi test etmiş olduk. Hatta böyle bir anda panik olanları ve soğuk kanlı davrananları da öğrenmiş olduk. Meğer bu bilgiler bize pazartesi günü lazım olacakmış.
Pazartesi sabahı bende bir anormallik vardı ama uykusuzluktan herhalde dedim, kalktım, zar zor giyinip işe gittim. İş yerindeyken gelen telefonla dooooğğğrrruuu hastaneye gittim. Bir girdim içeri ben heyecandan zangır zangır titrerken Seden Hanım makyaj yapıyordu. Ben de o titreyen ellerimle Seden'in ojelerini sürdüm. O sırada tabi sancısı falan olmadığı için biz baya kendi kendimize eğleniyorduk.. Ara sıra koridorda yürüyüşe çıktık, dolaştık.
Öğlene kadar herşey normaldi.. Saat 1 ile 5 arası biraz(!) sancılı geçti. O süreci detaylandırıp hiç anlatmayım çünkü o an onu gördüğümde ben doğum yapmaktan, evlenmekten, her şeyden, her şeyden vazgeçmiştim. Tabi herkes bu süreci bu şekilde yaşayacak diye bir şey yok kesinlikle ama ben ikizi olduğum için hamilelik sürecini onun gibi rahat rahat geçireceğim gibi, doğum sürecini de buna benzer şekilde fena geçireceğim kesin.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...